WŚCIEKLIZNA

Była znana już w starożytności. Aż do końca średniowiecza łączono ją ze złymi duchami i opętaniem przez diabła. Okres wylęgania choroby jest długi i wynosi od 4 tygodni do kilku miesięcy. Przebieg choroby od jej pierwszych objawów do śmierci zwierzęcia można podzielić na 3 następujące okresy: Okres zwiastunowy, czyli wczesnych objawów. W tym czasie po raz pierwszy zachodzą zmiany w zachowaniu się kota. Zazwyczaj pełne zaufania zwierzę kryje się bojaźliwie po kątach, jest bardzo lękliwe i żałośnie pomiaukuje. Czasem może też wystąpić sytuacja odwrotna: zazwyczaj lękliwe koty zaczynają objawiać nienormalne przywiązanie do człowieka.

Okres podniecenia.

W 1-2 dni po wystąpieniu wczesnych objawów choroby kot zaczyna bez wyraźnej przyczyny wykazywać nagłą agresję i napady szału.

Okres porażenia mięśni.

Porażenia mięśni rozpoczynają się zazwyczaj od tylnych kończyn i szybko rozprzestrzeniają się na całe ciało. Śmierć następuje zwykle po 8 dniach od wystąpienia zwiastunowych objawów. W niektórych przypadkach chory na wściekliznę kot nie przechodzi okresu podniecenia. Porażenia mięśni dołączają wówczas do okresu zwiastunowego. Mówi się wówczas o "cichej wściekliźnie".
U kotów występuje jednak klasyczny obraz chorobowy, nazwany też postacią gwałtowną (szałową), połączoną z występowaniem okresów szału. Wścieklizna nie jest chorobą uleczalną, zawsze kończy się śmiercią. Każdy wypuszczany na dwór kot musi być regularnie, tj. raz w roku szczepiony przeciw wściekliźnie dla własnej ochrony i ochrony właściciela. Chore na wściekliznę zwierzęta są natychmiast likwidowane. Podejrzany o wściekliznę jest każdy kot pokąsany przez lisa lub posiadający rany wynikłe z pokąsań przez zwierzę innego gatunku, jeśli przebywa on w rejonie, gdzie panuje wścieklizna. Koty nie wypuszczane nigdy na dwór nie muszą być szczepione, gdyż wirus wścieklizny nie przenosi się np. na ubraniach czy obuwiu.